Galíciai
A merla de trapo, a obra de Antón Cortizas ga?adora do Premio Merlín2001, é unha historia de fadas pero que non ten fadas. A protagonistaé Antonia, unha humilde costureira que traballa nas casas onde achaman, a cambio da comida e dalgunhas moedas. Cando costuraba para os seus veci?os, Antonia traballaba na súa casa da rúa das Pétalas, onde unha ma?á pousou, na varanda da xanela, un merlo de ferro, unpaxari?o que ti?a no peteiro un estorbo que lle impedía cantar.Antonia conseguiu que aquel merlo marabilloso, posuidor dun peteiroescintilante e dourado feito de raios de sol ben apertadi?os, volvesecantar, retirándolle aquela xelatina de silencio, aquel cachi?o de lúa que lle quedara pegado no peteiro. Ao cabo dun tempo, a costureiraobservou que o merlo cantaba cada vez durante menos tempo, mesmo undía apareceu cunha pequena póla de sen-ninguén, esa herba solitariacoa que o paxaro lle quería comunicar que estaba triste e se atopa só. A costureiri?a, conmovida, decidiu proporcionarlle unha compa?eira,ganduxar unha merla de trapo que o acompa?ase. Traballadora como era,cortou dúas siluetas iguais sobre un lenzo branco, encheunas de guata, coseunas con frío branco, forrounas con retallos de anoitecida,empregando os fíos que lle arrincara ás noites de lúa: a merla detrapo e o merlo de ferro axi?a namoraron e comezaron a construír unni?o de luz e sombra.A Antonia a maxia quedáralle pousada nos dedos, os tres paxaros decores do grandioso carballo aprendéranlle a ler, quedara invericada,moi invericada. E así, os efectos do seu quefacer eran imprevistos: os botóns que po?ía nas blusas permitían saber a hora exacta que era,por que o temo quedara prendido nos ollas dos botóns, ou era quen decoser música sobre a chaqueta de maón do seu amado ferreiro. En Amerla de trapo desfilan tamén outros contos de maxia, como o rei demoi mal carácter e ansias desmedidas de poder, con múltiplesserventes, pero que non posuía esa capacidade humana de so?ar.
