Lengyel
Na przelomie dwoch ostatnich dekad XX wieku w Europie zachodzily wydarzenia, ktore mialy istotny wplyw na ksztaltowanie bezpieczenstwa. Spolecznosc miedzynarodowa wiazala z nimi nadzieje na szczesliwsze i bezpieczniejsze zycie. Okazalo sie jednak, ze zarowno owe nadzieje, jak i poczatkowy zachwyt, wynikajacy z tempa zachodzacych zmian, niekoniecznie znajdowaly uzasadnienie. W panstwach Europy Srodkowej i Wschodniej nowe wladze rzadzace odziedziczyly dyspozycyjna wobec poprzednich rezimow administracje oraz caly aparat ucisku. Ten aparat i ta administracja ze swoimi nawykami i mentalnoscia nie dawaly zadnych gwarancji zmian systemowych, wrecz przeciwnie - robiono wiele dla zachowania status quo jak najdluzej. Bezpieczenstwo nie bylo wyjatkiem. W nowym otoczeniu bezpieczenstwa, tendencjach ograniczania znaczenia i rozmiaru sektora militarnego, a zwlaszcza sil zbrojnych, wiele funkcji rowniez obronnych musial przejac sektor cywilny, stajac sie rownoprawnym partnerem podsystemu militarnego w ramach systemu obronnego. To wymagalo gruntownej modyfikacji podejscia do organizacji procesow bezpieczenstwa. Ksiazka przedstawia nie tylko wnikliwa analize zmian w sposobie traktowania tej organizacji i trudnosci zwiazane z mentalnymi uwarunkowaniami elit odpowiedzialnych za bezpieczenstwo, ale ukazuje takze synteze potencjalu bezpieczenstwa oraz ranking priorytetow bezpieczenstwa.
