Lengyel
Kultowa, przesmiewcza powiesc opublikowana po raz pierwszy w 1958 roku w Paryzu (m.in. ze wzgledow cenzuralnych), w slynnym wydawnictwie Olympia Press, ktore wydawalo takze m. in. Vladimira Nabokova i Henry'ego Millera (Southern w Paryzu podpisal ksiazke pseudonimem Maxwell Kenton). Wydawca zaplacil wtedy autorom 500 dolarow. Awanturnicza fabula tej erotycznej i komicznej ksiazki, szydzacej m.in. z uczonych, ogrodnikow (sic!) lekarzy, mistykow i z cyganerii artystycznej oparta jest na motywach Kandyda Woltera, ale tytulowa bohaterka jest u Southerna i Hoffenberga osiemnastoletnia dziewczyna, Candy Christian, a akcja rozgrywa sie wspolczesnie (w latach piecdziesiatych). Wydana przez wydawnictwo Putnam w USA (1964) Candy blyskawicznie stala sie bestsellerem, zyskala uznanie krytykow i dobre recenzje. W roku 1968 powiesc zostala sfilmowana przez Christiana Marquanda (pod tytulem Candy), a w roku 2006 "Playboy" uznal ja za jedna z "25 najseksowniejszych powiesci wszechczasow". Candy to niezwykle piekna i pociagajaca, ale naiwna dziewczyna, w swoich pogladach na swiat przypominajaca nieco Justyne de Sade'a. Jej wrodzona dobroc, a takze chec i wola pomagania ludziom, ktorzy znalezli sie w powaznych tarapatach, narazaja ja na rozne komiczne klopoty i wplatuja bohaterke w farsowe sytuacje seksualne, albowiem wszyscy mezczyzni w jej zyciu - z jednym wyjatkiem - bez wzgledu na wiek i laczace ich z Candy relacje, interesuja sie wylacznie jej cialem i pragna ja posiasc. Z formalnego punktu widzenia powiesc stylizowana jest na "awanturnicza powiastke filozoficzna" - z moralem dowodzacym, ze "nie wszystko jest najlepsze na tym nienajlepszym ze swiatow" - a jej fabula zatacza kolo, kiedy Candy odnajduje w Lhasie swego ojca, ktory znika w tajemniczych i zabawnych okolicznosciach na poczatku ksiazki. Candy mozna takze uznac pod pewnym wzgledem za powiesc epistolograficzna - albowiem gdy powstawala, Southern mieszkal w Genewie, a Hoffenberg w Paryzu, wspolpraca autorow odbywala sie wiec listownie. Obecnie powiesc Southerna i Hoffenberga jest powszechnie uznawana za jeden z beletrystycznych tekstow zalozycielskich kontrkultury, wymierzonych przeciwko seksizmowi, obludzie i konformizmowi kapitalistycznego spoleczenstwa.
