Analizowano budowę skrzeli ryby amazońskiej Arapaima gigas, bezwzględnie oddychającej powietrzem, podczas przejścia na obowiązkowe oddychanie powietrzem i uzyskane dane odniesiono do jej sposobu oddychania. Pobrano skrzela z próbek o masie ciała od 2 g do 5000 g, utrwalono je i poddano analizom morfometrycznym, histochemicznym, immunohistochemicznym, transmisyjnym i skaningowym mikroskopem elektronowym (powierzchnia ułamkowa komórek chlorkowych - AFCC i gęstość). W początkowych stadiach rozwoju gatunku budowa skrzeli jest podobna do budowy obligatoryjnie oddychających organizmów wodnych, lecz w miarę wzrostu zwierzęcia zachodzą głębokie zmiany wpływające na oddychanie i wymianę jonową. Płytki zachowują swoją strukturę organizacyjną, w tym krążenie erytrocytów, ale u zwierząt o masie ciała powyżej 1000 g stają się szczątkowe, pozostając częściowo zanurzone w nabłonku włókienkowym. Głównymi typami komórek tworzących nabłonek skrzelowy są komórki chlorkowe (CC), komórki śluzowe (MC) i komórki płaskonabłonkowe (PC). CP mają nieregularny kształt i mikrofałdy rozmieszczone losowo na powierzchni komórki.