Török
Melisa Gürpinarin, yaklasik kirk yillik siir calismalarindan damittigi, siirsel bir düzyazi denemesi. Kendi tanimiyla okurlariyla yaptigi bir konusma aslinda. Salkimsögütlerin Gölgesinde icin Melisa Gürpinar, sunlari söylüyorBen de iste, ömrümün bu döneminde, sairlerin ortak mülkü olan yalnizlik ülkesinin kapilarini, huzur ve dinginlige biraz olsun aralayarak, sözün isyanini denetlemeyi, haykirmadan aci cekmeyi ve alisilmadik kücük mutluluklar yaratmayi denedim. Bütün istegim, toplumsal ve bireysel hayatimizin sorunlarla dolu alacakaranlik ortamina, siirin titrek isigiyla yeniden yaklasirken, ayrintilarin üstünde birikmis tozlu, kipirtisiz duygulari aydinliga cikarabilmekti. Bu kitabi yazarken, gene bir yitik kent, doga ve gecmis zaman izleginin ardindan yola cikarak, hic ulasamayacagini sandigim bir salkimsögütün gölgesine vardigimda, ruhumun ve bedenimin rüzgarda eriyerek, sanki sessizligin kaynagina dogru aktigini duyumsadim. Gercekligin icinde yasanilan her türlü sorgulama ve catismalari da unutmaksizin, ötelerde, belki de kendi derinliklerimde ürettigim düssel serüvenleri, okurlarimla yüz yüzeymiscesine, ictenlikle ve cok alcak bir sesle, ancak konusarak anlatabilirim diye düsündüm.
