Török
Özü köz olmayanin, sözü öz olmazmis Yazdiklarinizi sadece siyasi suctan hüküm giymis bir mahkumun Günlügü olarak degil; yüregiyle, özüyle konusan bir vatanperverin sessiz cigliklari olarak okudum. Itiraf etmeliyim ki yüregimizi kanattiniz. Sanki birlikte giymis gibi olduk o atesten gömlegi Sekiz yil günese, bir yesile, topraga, bir cicege, bir böcege, bir kus sesine hasret kaldiniz; hürriyeti ögrendiniz. Sekiz yil sevdiklerinize, anne-babanizin sesine, onlarin cileli cehrelerine, mahzun bakislarina hasret kaldiniz; sevmeyi ögrendiniz. Sekiz yil karanliga alistiniz; aydinligi ögrendiniz. Tutsakligi yasadiniz; hürriyetin kiymetini ögrendiniz, sabretmeyi bildiniz. Sekiz yil hic konusmadiniz ama düsünmeyi ögrendiniz, nefis muhasebesi yapmasini ögrendiniz. Ruh burukluklari icinde hayata gülümsemeyi ögrendiniz. Sekiz yil atesle imtihan edildiniz. Soguk, rutubetli duvarlar arasinda yeniden cicege durmayi, hayata merhaba demeyi, yasama sevincini ögrendiniz. Maddeden manaya gectiniz. Yaradana siginip sükretmeyi ögrendiniz. Ihaneti görüp, dostlugu; bencilligi görüp, paylasmayi ögrendiniz.19 yasinda girip 27 yasinda ciktiginiz hücrelerde 60 yas birden ihtiyarladiginizi ögrendiniz. Sekiz yil bahari göremediniz; gül mevsimini özlediniz. Bir cicegin goncalanis ürpertilerine haset edip Dördüncü Cemreye muhabbet kildiniz. Anilarin-Düslerin-Acilarin yogurdugu o muhabbetle olgunlasip bugün ilcemizin Sehremni oldunuz.Hamdiniz; pistiniz, yandiniz. Bugün Yusuf yüzlü bir Alpsiniz. Zira asil Alplik insanin kendini fethetmesidir. Insan-i kamil olmayi ögrendiniz. Ve bir döneme kayit düstünüz. Tarihe taniklik ettiniz. Bu duygularla iyi ki bu günlügü tutmussunuz diyor, gözlerinizden öpüyorum. Ates düstügü yeri yakar.
