Afrikai
DUIWEL VAN STER EN BEEN - GRUWELVERHAAL IN AFRIKAANS - BREDEVOORT VAN DEN BERG
Ontsnap na die donkerste hoekies van die wildernis en jou eie verbeelding met 'n leeservaring wat grense sal vervaag. Hierdie onuitspreeklike horrorverhaal, wat diep in die mistieke Amerikaanse denne van New Jersey afspeel, is 'n verhaal van atmosferiese spanning en psigologiese diepte. Volg 'n groep verwarde Britse soldate op hul vlug deur 'n oerwoud wat nie op enige kaart verskyn nie, waar die wette van die natuur buite werking gestel is. Hier wag nie bloot 'n vyand nie, maar 'n intelligensie so oud soos die grond self, 'n wese wat hul vrees proe en hul diepste herinneringe teen hulle gebruik. Dit is 'n storie van die siel.
Dit is 'n onverbiddelike sielkundige horror wat jou by elkeen van die karakters se wanhopige stappe sal laat voel. Die verhaal word vertel met 'n ryke, beeldende prosa wat die leser onmiddellik in die digte, dreigende bos in trek. Jy sal die klam koue van die moeras ruik, die sinistere stilte hoor en die onverklaarbare voorvalle wat hierdie groepie mans tot by hul breekpunt dryf, self ervaar. Die plot ontvou met geniepsige vaart en bou op tot 'n klimaks van kosmiese verskrikking wat jou begrip van natuur en bewussyn sal hervorm.
Dit is meer as net 'n spookverhaal; dit is 'n ontdekkingstog na die limiete van menslike veerkragtigheid teenoor 'n onbegryplike kwaad.
Die antwoorde, en die monsters, wag in die diepte van die dennehout.
Hierdie verskriklike verhaal het 'n Christelike boodskap!
"'n Kloefhoef het diep in die modder gedruk.
Die eerste man het nie deur 'n koeël gesterf nie, maar deur die stilte.
Dit was die stilte van 'n groot roofdier wat 'n vlooi op sy vel raaksien.
Kaptein James Thorne het gesien hoe Miller op sy knieë in die moeras sak. Die bos het alle geluid verslind: die verre gekraak van muskette, die gedreun van die terugtog, en die gegons van vlieë oor die water.
Thorne se kommando van sewe-en-veertig Loyalistiese soldate het drie dae tevore na die wildernis van New Jersey gevlug, hul rooi baadjies omgeruil vir modderbruin jaghemde. Die rebelle het die paaie besit. Die bos was hul enigste opsie, 'n leemte op die kaart.
Privaat Miller het begin skree. Hy het 'n vinger na 'n dooie den gebring.
Die ander het net gedraaide hout en weenende sap gesien. Maar die lug rondom die boom was kouer.
"Kry hom op," het Thorne beveel.
Miller het agteruit gekruip, sy stewels diep in die grond ingegrawe. "Die Leeds-seun," het hy gefluister. "Dit weet ons is hier."
Terwyl twee soldate Miller orent getrek het, het Thorne se oë 'n versteuring in die mos naby gevang. Die merk van 'n kloefhoef in die modder."
