Po przedstawieniu modelu analizującego związek między komunikacją zdrowotną a kompetencjami zdrowotnymi, charakter tego związku został zbadany w kontekście programu dotyczącego HIV/AIDS - programu edukacji zdrowotnej prowadzonego przez rówieśników, skierowanego do zdrowych nastolatków. Program ten jest obecnie realizowany w ramach krajowych strategii promocji zdrowia, opartych w dużej mierze na zasadach biomedycznych i biurokratycznych, w środowisku wielokulturowym i wieloetnicznym. Program był prowadzony w sposób dydaktyczny i skupiał się na podnoszeniu świadomości. Nastolatków postrzegano jako biernych odbiorców programu kierowanego przez ekspertów. Program ten był jednak postrzegany przez nastolatków jako służący szerszemu celowi społecznemu niż jedynie przekazywanie wiedzy na temat HIV/AIDS. Ogólnie rzecz biorąc, pracownicy służby zdrowia mieli ograniczone możliwości wdrażania teorii i zasad społecznej promocji zdrowia oraz borykali się ze złożonością kulturową populacji oraz ograniczeniami wynikającymi z lokalnej kultury, kładącej nacisk na stygmatyzację i tabu związane z rozmowami o seksie i sprawach seksualnych w ogóle.