UWAGI DO KLINICZNEJ KRIMINOLOGIIPodręcznik zawiera informacje dotyczące indywidualnych zjawisk przestępczości.Od samego początku szczególny nacisk kładzie się na definicję kryminologii klinicznej zarówno w szerokim, jak i wąskim lub specyficznym znaczeniu.Kriminologia kliniczna jest dziedziną kryminologii stosowanej, której przedmiotem jest „indywidualne badanie przestępcy w celu określenia środków, które mogą zapobiec ponownemu popełnieniu przestępstwa".Wywodząc się z kryminologii naukowej, wraz z twierdzeniem Lombroso o konieczności przeprowadzenia badania medyczno-psychologicznego przestępcy oraz twierdzeniem Garofalo o konieczności przeprowadzenia dochodzenia społecznego, dyscyplina ta ma na celu resocjalizację przestępcy.W odniesieniu do włoskich autorów, a w szczególności Garofalo, należy zaznaczyć, że kryminologia kliniczna opiera się na pojęciu stanu niebezpiecznego, zdefiniowanym poniżej, a następnie na zestawieniu jego elementów składowych, tj. cech konstytutywnych (zdolności przestępczej lub skłonności do przestępczości oraz zdolności adaptacyjnych), form i celu.