Török
Eskinin simyacilarinin metalleri imbikten gecirmek suretiyle aritip damitmaya ve böylelikle bütün metallerin olmak icin cabaladiklari seye olus süreclerini kisaltmaya calisirken ince bir sanat ve yüksek bir maharetle sürdürdükleri ugras aslinda insanin olgunlasma ve gerceklesme sürecine de isik tutar. Onlar icyapilari bir dengeye varmadigi icin kendisine her seyin bulasmasina gecit veren kararsiz metalleri, dolayisiyla gerektigi gibi nefis tezkiyesi yapmadigindan ötürü, kendisine her türlü kötülügün, habisligin kolaylikla sirayet edebilecegi ham insani, altin gibi kusursuz metale, yani bir ölcü ve denge insani olan Skamil insana cevirmenin arayisi icindeydiler. Insanin zayiflik ve kusurlarindan arinarak askla sabirla olgunlasmanin gecitlerini aradigi bu cileli ve mesakkatli yolculugunda ele alinmasi gereken ölcek budur ve daha kücügü veya daha dari sagaltacagina, onaracagina kacinilmaz olarak bozacak, ifsat edecektir. Insanin icinde barindirdigi birbirine zit egilimleri hesaba katmadan, hangisinin hangi tarafa ve ne maksatla cektigine kafa yormadan, bu zor isi laf kalabaligina bogarak Syönetmeye kalkan zamane safsatacilari bu cümledendir. Onlar önlerine cikan her seyi izahi derinlerde yatan tuhaf yönetme takintisiyla Syönetilecek sey olarak görür ve bir neuro-linguistic programming önererek hep oldugu gibi isi burada da kolayciliga vururlar.Kitap, sunus yazilariyla bu nevi safsatalarin arkasinda yatan kafa yapisini bütün ciplakligiyla teshir ediyor ve bu minvalde bilhassa Spazarlamaci zihniyete keskin elestiriler yöneltiyor.
