Prezentowana monografia stanowi studium politologiczne poswiecone ewolucji polityki bezpieczenstwa europejskich panstw neutralnych i bezaliansowych. Analizie zostaly poddane zarowno ogolne zalozenia tej polityki, jak i strategie obronne Austrii, Irlandii, Finlandii, Szwajcarii oraz Szwecji. Ukazano istote przemian od neutralnosci do bezaliansowosci/postneutralnosci. Dokonano rowniez uogolnien odnoszacych sie do roli i znaczenia tej grupy panstw w kontekscie funkcjonowania wojskowego obszaru UE. Szczegolny nacisk zostal polozony na zbadanie metod dostosowywania sie poszczegolnych panstw neutralnych i bezaliansowych do nieustannie ewoluujacych zalozen Wspolnej Polityki Bezpieczenstwa i Obrony UE (WPBiO). Praca wspiera sie na zalozeniu, ze neutralnosc/postneutralnosc nie moze byc traktowana jedynie jako opcja polityki zagranicznej i bezpieczenstwa, ale winna byc traktowana takze jako element tozsamosci narodowej, wyraz okreslonych wartosci i zwiazanych z tym rol miedzynarodowych.