Lengyel
Moj piekny autobus to powiesc rozwazajaca mozliwosc powiesci, jako dziela sztuki. Opowiada o podrozy autobusem ze wschodu na zachod Francji. Basile jest kierowca. Odile jest jego zona. Swiat jest swiatem i jest wszedzie wokol. Terazniejszosc na miejscu szofera. Przyszlosc, widoczna przez przednia szybe. Przeszlosc wyraznie dostrzegalna we wstecznym lusterku. Podroz jest ksiazka niemozliwa. Zeby powstala ksiazka, musze opuscic na palcach moja fikcje podrozy, odnalezc powolny marsz czlowieka, ktory nie musi sie juz niczego obawiac ani nigdzie spieszyc, ktory nie musi nawet przyspieszac kroku, by odnalezc to, co jest mu rownie niezbedne jak woda. Wielka Historia nie jest nieobecna w tym, co opowiadane, ani w tym, co przemilczane. W czasach Blaise'a Pascala mowiono o namietnosciach, uczuciach, ktore zmieniaja sie w obsesje i moga zrobic z nas niewolnikow. Lecz choc podrozujemy z Myslami Pascala, zadbalismy aby dopelnic je bajka Perraulta, Kot w butach. Te dwie lektury sprawiaja, ze jestesmy niezwyciezeni w naszym pieknym autobusie. Jacques Jouet
