Galíciai
Ao xeito dunha nova Casa da Troia, a co?ecida novela de Pérez Lugín,No ventre do silencio recupera a historia dunha xeración deuniversitarios composteláns, no remate dos anos 50. Desta intención do autor dan fé as citas coas que se inicia a novela: "Cada xeracióndeberá fabricar a súa cidade" (Antonio Sant´Elia) , "Permitín á cidade entrar na mi?a mente" (John Barnie). O núcleo da trama xira ao redordas peripecias dos catro "Troianos Redivivos" (Lobari?as, de Vilanovade Cerveira e Lisardo Leira Pazó de Ferrol, que vivián na pensión darúa Troia 12, 3?, Príncipe de Ourense e Alberte Comesa?a de Vigo, aosque se une o estudiante santiagués Luis Alvite, o Brétemas) e dosacontecementos acaecidos na Universidade Compostelana durante douscursos académicos, que coinciden co levantamento nacionalista deHungría en 1956. No ventre do silencio, reconstrúe a memoria dunhaépoca dominada polo escurantismo, o cheiro a incenso e o fanatismopolítico. Parodia e superación do xénero da estudiantina, é tamén unha novela de iniciación, de aprendizaxe nun tempo de silencio. Alén demostrar os distintos estamentos sociais: universidade, igrexa, ranciaaristocracia, clase media ilustrada, estrato popular -leiteiras,costureiras, criados, prostitutas- ou a canalla fascista, No ventre do silencio refire a conformación dun novo pensamento nacionalistaincardinado na tradición europea de J.P. Sartre, e afastado daorientación que ata daquela monopolizaba o galeguismo.No ventre dosilencio é unha novela sen concesións, rebordante de imaxes, sons earomas. A extraordinaria riqueza das descricións, a evocación daatmosfera da época, a creación lucidísima de imaxes, as homenaxesliterarias do autor (Dámaso Alonso, Torrente Ballester, M. Proust), aextensa galería de personaxes, o manexo de diversas técnicasnarrativas, o dominio dunha linguaxe prodixiosa, fan de No ventre dosilencio un dos cumes da narrativa contemporánea. Unha novela coralque pecha o século.
