Galíciai
Decote pasan centos de historias polos mármores das tabernas, comopasan as constelacións sobre a cuberta dos barcos, dalgunhas quedan as pegadas, como as que deixa o acedo do vi?o, outras desaparecen namais pasarlle un pano. Na taberna O´Salto do Can, Ponciano limpa as mesascada maná, logo bota unha presa de serraduras polo chan, e despoisbusca no xornal os números da sorte. Bibián o perruqueiro so?a conFred Astaire, o cego Zacarías adivi?a as cores, D. Ruperto, de Biscuit Antigüidades, gaba as "delicatessen" do "metre cusinier", mentres apantasma da se?ora de Fontá leva vi?o branco para guisar as pombas doxardín, Dorita quer se facer puta, o home do traxe gris fala con Poe.Peitoradas, o marqués de Ghataesfolada, Caruso e Fleta, a Serea dosOllos Grandes, e ata un incerto Robert Taylor entraron un dia polaporta e quedaron para sempre, agora forman parte xa da moblaxe, como o reloxo de parede, o paraugueiro, a pirámide das cuncas, ou a loura do almanaque de Bodegas Priori?o que colga encima da caixa de farias,onde Ponciano garda as necrolóxicas. O ? Salto do Can constitúe asorprendente e emocionante primeira novela de Jorge Llorca, a memoriade todo unha xeración ferrolá escrita nos mármores dunha taberna.
