Lengyel
W ksiazce omowione zostaly w ukladzie chronologiczno-problemowym rozne aspekty polskich doswiadczen w zakresie ochrony zabytkow, poczynajac od jej pierwocin na poczatku XX wieku, przez wprowadzenie strukturalnych sluzb konserwatorskich, rozwiniecie na szeroka skale praktyki ratowania zabytkow po pierwszej i drugiej wojnie swiatowej, az do rysujacych sie zadan w ostatnich dziesiecioleciach. (...) Autor rozroznia indywidualne cechy dzialan konserwatorskich wynikajace z tradycji regionalnych i wplywu poszczegolnych osrodkow akademickich, w ktorych ksztalcili sie pracownicy sluzb ochrony dziedzictwa kulturowego. Specyfike polska w zakresie ochrony zabytkow konfrontuje z wplywami obcymi, zwlaszcza sasiadow (takze zaborcow), jak rowniez z ustaleniami i zobowiazaniami miedzynarodowymi. Opracowanie dopelnia wybor ilustracji, ktore dostarczaja naocznych dowodow na przedstawione wywody, tezy i argumenty. prof. dr hab. Wieslaw J. Wysocki Uniwersytet Kardynala Stefana Wyszynskiego w Warszawie
