Galíciai
Aínda había guerra en xaneiro de 1945 cando se inicia a deportaciónaos campos de traballos forzados en Ucraína da minoría alemá enRomanía. Nese momento comeza a historia que relata Leo Auberg, un mozo de dezasete anos, obrigado a abandonar a súa vila, no momento xusto.Porque a el xa lle sucedera algo: "Prohibido", "raro, sucio,vergo?ento e fermoso". Formar parte da listaxe dos rusos era para elunha situación aceptábel. Cinco anos vai manterse con vida no Campo,coa experiencia da fame e do frío, co terríbel cansazo, co tedio, coadúbida de se na súa casa saberán se continúa con vida, co desexo e comedo do regreso. Leo Auberg regresa e xa non ten lugar no mundo entrepersoas farturentas de lar, a lingua e as imaxes que crea seguen amantelo na vida, sesenta anos despois, cando continúa comendo contra a morte de fame.Herta Müller, coas fermosas palabras do poeta Oskar Pastior, cos seusrecordos e cos doutras testemu?as devólvenos unha parte da historia de Europa, da ferocidade do século XX, no que a inocente palabra Campo,se converte en símbolo do horror. "Esta é unha obra, que neste momento sobresae sobre todas as demais, unha lectura que parte o corazón enos fai seres humildes e sinxelos."Felicitas von Lovenberg, ", Frankfurter Allgemeine Zeitung ","A súa obra, cuxa forza se alimenta co terror, é ao mesmo tempo ricaen beleza e unha sorte para quen le."Volker Weidermann, ", Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung",
