Török
Herkes önce ben diyor, kendi istegi olsun istiyor, ancak zorunluluktan ya da bir menfaat beklentisiyle kendi isteginden feragat ediyordu. Peki böyle mi olmaliydiO anda bir his dogdu kalbime. Bütün insanligin ruhu tekti ve farkli bedenlerde hapsolmus bu ruh, ne zaman farkli bir beden görse, ona, Saril bana diye haykiriyordu sanki. O, karsisindaki bedenin icindekinin kendisinden baskasi olmadigini biliyordu cünkü. Kendisiyle birlesmeden, kendisiyle bulusmadan huzura eremeyecegini biliyordu. Bölünmüslüge, ayriliga dayanamiyordu. Ikilige dayanamiyordu. Bütün varlik birdi cünkü. Allah birdi. Gözler bunu göremese de, ruh, gözlerin göremedigini görüyor ve bunun icin karsisindakine Saril bana diye haykiriyordu. Kendisiyle tekrar bulusmak icin.44 dilde 100ü askin ülkede okunan Türk romanci Serdar Özkanin kaleminden... Kalplerimizin, ruhlarimizin hicbir dönemde olmadigi kadar ayri düstügü, bölündügü, ötekilestirildigi su günlerde, birlik, baglilik ve sevgi üzerine bir solukta okuyacaginiz yeni bir roman.Serdar Özkan ismi simdiden Paulo Coelho, Richard Bach ve hatta Antoine de Saint-Exupéry ile birlikte aniliyor.
