Lengyel
Od około dwudziestu lat stale rośnie liczba skarg dotyczących „odpowiedzialności klimatycznej" państwa, zarówno na szczeblu międzynarodowym (np. postępowania przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości), regionalnym (przed Międzyamerykańskim Trybunałem Praw Człowieka lub Europejskim Trybunałem Praw Człowieka), jak i krajowym. Skargi te, opierające się dotychczas głównie na naruszeniu praw człowieka, napotykały jednak na szereg przeszkód prawnych uznanych za nie do pokonania: rozmycie związku przyczynowego, wielość podmiotów odpowiedzialnych, teoria podziału władzy itp. Niemniej jednak ostatnie orzeczenia wydane przez sądy krajowe pozwalają sądzić, że prawo krajowe umożliwi sankcjonowanie i zaradzenie bezczynności państwa. Ten zarówno pozytywistyczny, jak i perspektywiczny esej analizuje najpierw istniejące wyroki i skargi rozpatrywane przez sądy krajowe w celu określenia ich różnic i podobieństw, a następnie rozważa możliwości wniesienia podobnych środków prawnych w Quebecu i we Francji. Sprawiedliwość w służbie klimatu, czyli sprawiedliwość klimatyczna - oto wyzwanie, przed którym staje niniejsza praca.
