Galíciai
Somnámbulos reúne tres relatos de textura semellante, a das vocesque falan e que escoitamos falar. Todos tratan do que trata aliteratura, da memoria, é dicir do pasado. A escrita literaria adoita ser como guindar un balde ao pozo que unleva dentro. Non se acostuma contar mais o traballo de escribirficción é ir cavando nun pozo dentro de un, conforme se descende aauga vai saíndo máis fría. O caso deste libro é outro, nace arredordun texto, "Negocios de familia", que hai uns anos tirei fóra do pozoe que logo deitei de volta para o fondo pretendendo esquecelo. Durante anos chegábame algunha voz desde aquel burato máis as urxencias davida diaria permitíronme non lles facer caso, até que as voces seforon facendo máis claras e fortes e tiven que procurar un oco nosmeus días para voltar sentarme a escribir ao ditado desas voces. Asveces ocorren cousas así. O segundo, "Conversando coa auga", é un texto que naceu dun encargo da "Fundación Agbar", que me propuxo escribir un texto sobre "a augadesbordada". O terceiro, "Insomne" naceu de recibir os chicotazos dahistoria nas costas propias. O orixinal foi escrito como texto paramagnetófono e como tal foi escoitado por primeira e única vez na "Sala Galán" de Santiago. Retomeino e corrixino, separándoo un pouco máisdas circunstancias históricas que vivía naquel momento. Seguramente apersoas que o lean hoxe, ese ser terríbel lles resulte estra?o elonxano, hoxe o terríbel fíxose invisíbel, noutros tempos os monstrosti?an figura. (Da nota do autor).
