Książka ma na celu zbadanie dramaturgii o charakterze historycznym współczesnego portugalskiego dramaturga Jaime Gralheiro. W tym celu przedstawiono koncepcje teoretyczne związane z portugalską psychiką, takie jak historia, pamięć, tożsamość, aby sprawdzić, jak kwestie te odbijają się w światopoglądzie Gralheiro. Następnie analizowana jest wspomniana twórczość autora z perspektywy intertekstualności, której motywem przewodnim są fakty i/lub postacie historyczne Portugalii, ponownie interpretowane w kontekście współczesności, wpisanej w salazarizm, ale także w lata następujące po rewolucji goździków. W ten sposób autor stara się ostatecznie wskazać, że dramaturgia Gralheira nawiązuje do pamięci o przeszłości, nie zapominając o jej przeniesieniu w przyszłość.