Niniejszy traktat jest podzielony na dwie czesci. W pierwszej czesci autor dowodzi, iz cnota polega wlasnie na habitualnym i dominujacym umilowaniu niezmiennego Porzadku. Wyjasnia nastepnie dwie glowne wlasciwosci, ktore sa niezbedne do zdobycia i zachowania cnoty, czyli sile oraz wolnosc umyslu. Ukazuje z kolei, jakie sa przyczyny okazjonalne swiatla i uczuc, to znaczy pomocy aktualnych, bez ktorych nie mozna zdobyc umilowania Porzadku. Wskazuje w koncu przyczyny okazjonalne niektorych odczuc, ktore opieraja sie skutecznosci laski, azebysmy wyjatkowo starannie ich unikali. Tak iz autor nie zapomina nic z tego, co nalezy wiedziec w ogolnosci, azeby w pelni stac sie dobrym czlowiekiem. W drugiej czesci autor objasnia powinnosci, zgodnie ze zwyczajnym podzialem, ale w sposob niepospolity. Chcac byc dokladnie zrozumianym, unikal nazw cnot i przywar, ktore wedlug niego w umysle budza czesto tylko niewyrazne odczucia, a skadinad sprzyjaja bardzo niebezpiecznym bledom, a to dlatego, ze zepsucie naszej epoki oraz roznorakie przesady przywiazaly falszywe i najzupelniej poganskie idee do owych wspanialych nazw, ktorymi sie zazwyczaj poslugujemy, nie zadajac sobie trudu, aby je wyjasnic. (fragment Przestrogi Autora)