Török
Anadolu insaninin 1918lerden günümüze kadar devlet icindeki yerini, gelisimini cesitli katmanlarla iliskilerini, belki de bunlarla hesaplasmalarini anlatan bu kitapta Kurtulus Savasinda kemigi, kani ve teri bulunan Anadolu insaninin özverisi, insanligi, cabasini ama ayni zamanda yalnizligini, caresizligini bulacaksiniz.Köyden gelen bir yazar olarak Toz Duman Icinde Vatan Dediler Köylüler adli roman üclemesinin yazilmasini boynuma borc bildim ve yirmi yil bu agirligi icimde tasidim. Yazmadan bu borctan kurtulamayacagimi anladim. 1918lerden günümüze kadar Türk köylüsünün devlet icindeki ve temeldeki yerini, gelisimini cesitli kahramanlarla iliskisini irdelemeyi amacladim. Belki bir hesaplasma bu; sömürücü siniflarla, aydinlarla ve yöneticilerleKöylümüzün yalnizligini, umarsizligini cocuklugumda bizzat kendim yasadim.On alti yil askerlik yapan, Birinci Dünya Savasinin, Kurtulus Savasinin tüm cephelerinde tetik ceken ve yarali olarak köye dönünce topraksiz, issiz, ekmeksiz kalan bir köylünün ogluyum. Cocuklugum onu dinleyerek gecti. 1938de Köy Ögretmen Okulu sonradan Köy Enstitüsü ögrencisi oldugum gün Bu devlet seni okutuyor ya, tüm cektiklerim, tüm akittigim kan ve ter helal olsun dedigini unutamam.Ne kadar isterdi, kendisi söylesin ben yazayim ve ondan dogrudan yararlanayim. Ama o yaslarda bunun önemini yeterince kavrayamadim; sonradan anlayabildim ancak. Gene de onun anilarindan cok seyler kattim romanima.Bu romanlarimi Türkiye Cumhuriyeti Devletinin temelinde kemikleri, kani ve teri bulunan, bugün cogunun adi bile bilinmeyen o unutulmus insanlarin anisina sunuyorum. Onlardan birisiydi benim babam.
